«Ασφάλεια ρυμουλκήσεων: Φωνάζει ο Κλέφτης για να φοβηθεί ο Νοικοκύρης»

Η συζή­τη­ση για την Επί­και­ρη Ερώ­τη­ση του πρώ­ην, πλέ­ον, Βου­λευ­τή του ΣΥΡΙ­ΖΑ κ.Μεϊκόπουλου σχε­τι­κά με τον Κανο­νι­σμό ρυμούλ­κη­σης του Οργα­νι­σμού Λιμέ­να Βόλου την προη­γού­με­νη Δευ­τέ­ρα στην Βου­λή είχε πολύ ενδια­φέ­ρον, ενώ μας έδω­σε την ευκαι­ρία να εξά­γου­με και ένα βέβαιο συμπέρασμα.

Από την πλευ­ρά του ερω­τώ­ντος Βου­λευ­τή δεν ανα­μέ­να­με κάτι περισ­σό­τε­ρο από όσα γρά­φτη­καν και ειπώ­θη­καν από αυτόν. Δηλα­δή, στο όνο­μα μιας απροσ­διό­ρι­στης ασφά­λειας και μιας δήθεν προ­ά­σπι­σης της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας, να δια­τη­ρη­θούν στο λιμά­νι του Βόλου μου­σεια­κά ρυμουλ­κά 50 και 60 ετών, ακό­μη και μονο­πρό­πε­λα, που δεν υπάρ­χουν ούτε στην Αφρική.

Όμως, η πραγ­μα­τι­κή, δυστυ­χώς, έκπλη­ξη ήρθε από την απά­ντη­ση του Υφυ­πουρ­γού Ναυ­τι­λί­ας και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής, ο οποί­ος με έναν εντε­λώς απο­λο­γη­τι­κό τρό­πο, δεν ανέ­φε­ρε τίπο­τε ουσια­στι­κό, αρκέ­στη­κε μάλι­στα να κρυ­φτεί πίσω από το γεγο­νός ότι ο Κανο­νι­σμός είναι ακό­μη σχέ­διο και μπο­ρεί να αλλάξει.

Δεν γίνε­ται κατα­νοη­τός ο λόγος και ο σκο­πός για τον οποίο ο κ. Γκί­κας δεν ανέ­φε­ρε του­λά­χι­στον ότι:

1. το σχέ­διο Κανο­νι­σμού ρυμούλ­κη­σης του ΟΛΒ έχει καταρ­τι­στεί με βάση μελέ­τη Καθη­γη­τών του Εθνι­κού Μετσό­βιου Πολυ­τε­χνεί­ου και δεν απο­τε­λεί έμπνευ­ση του Οργα­νι­σμού Λιμέ­να Βόλου,
2. το 2025, οι Πλοη­γοί του Πλοη­γι­κού Σταθ­μού Βόλου με επί­ση­μη ανα­φο­ρά τους προς τον ΟΛΒ και το Κεντρι­κό Λιμε­ναρ­χείο Βόλου τόνι­σαν ότι οι τεχνι­κές προ­δια­γρα­φές και δυνα­τό­τη­τες των υφι­στά­με­νων ρυμουλ­κών «…δεν επαρ­κούν για την ασφα­λή και καθο­ρι­στι­κή υπο­στή­ρι­ξη των υπό πλο­ή­γη­ση πλοί­ων των οποί­ων οι δια­στά­σεις υπερ­βαί­νουν κατά πολύ τις δυνα­τό­τη­τες των ρυμουλκών»,
3. με την υπ. αριθμ. 418/2013 Γνω­μο­δό­τη­ση του Νομι­κού Συμ­βου­λί­ου του Κρά­τους και την υπ. αριθμ. 63/2018 από­φα­ση της Ρυθ­μι­στι­κής Αρχής Λιμέ­να έχει κρι­θεί θετι­κά η δυνα­τό­τη­τα της θέσπι­σης αυξη­μέ­νων απαι­τή­σε­ων ασφα­λεί­ας πέραν των ελά­χι­στων απαι­τή­σε­ων που θέτει η εθνι­κή και διε­θνής νομοθεσία,
4. το έγγρα­φο της Διεύ­θυν­σης Λιμε­νι­κής Αστυ­νο­μί­ας του ΥΝΑΝΠ αφο­ρά, όπως έχει διευ­κρι­νι­στεί από την ίδια την Υπη­ρε­σία, το όριο ηλι­κί­ας των 20 ετών για την αρχι­κή αδειο­δό­τη­ση των ρυμουλ­κών και δεν έχει καμία σχέ­ση με την πρό­σθε­τη απαί­τη­ση του ηλι­κια­κού ορί­ου του σχε­δί­ου Κανο­νι­σμού, όπως παρα­πλα­νη­τι­κά ανα­φέρ­θη­κε στην Επί­και­ρη Ερώ­τη­ση και στην Βουλή.
5. το λιμά­νι του Βόλου, με εγκα­τα­στά­σεις εντός του αστι­κού ιστού, στο οποίο δια­κι­νού­νται και επι­κίν­δυ­να εμπο­ρεύ­μα­τα, στε­ρεί­ται δικτύ­ου πυρό­σβε­σης και, επο­μέ­νως, σε περί­πτω­ση εκδή­λω­σης πυρ­κα­γιάς το μονα­δι­κό μέσο που να μπο­ρεί να δώσει βοή­θεια είναι τα ρυμουλκά.

Ο Πρό­ε­δρος της Ελλη­νι­κής Ένω­σης Πλοιο­κτη­τών Ρυμουλ­κών, Ναυα­γο­σω­στι­κών, Αντιρ­ρυ­πα­ντι­κών και Πλοί­ων Υπο­στή­ρι­ξης Υπε­ρά­κτιων Εγκα­τα­στά­σε­ων κ. Παύ­λος Ξηρα­δά­κης τόνι­σε: «Η συζή­τη­ση στην Βου­λή για τον Κανο­νι­σμό ρυμούλ­κη­σης στο λιμά­νι του Βόλου με όσα ειπώ­θη­καν και από τις δυο πλευ­ρές, μας δίνει την ευκαι­ρία να κατα­λή­ξου­με σε ένα ασφα­λές, αλλά λυπη­ρό, συμπέ­ρα­σμα: η ασφά­λεια στην Ελλά­δα εξα­κο­λου­θεί να αντι­με­τω­πί­ζε­ται με όρους πολι­τι­κούς και με διά­θε­ση άμβλυν­σης των δια­φο­ρών για να εξυ­πη­ρε­τη­θούν τελι­κά όλοι εκεί­νοι οι δήθεν επαγ­γελ­μα­τί­ες του χώρου που εξα­κο­λου­θούν να πλου­τί­ζουν ασύ­στο­λα σε βάρος της ασφάλειας.

Τα παθή­μα­τα, δυστυ­χώς, δεν έχουν γίνει μαθή­μα­τα. Η Πολι­τεία οφεί­λει να πάρει επι­τέ­λους ξεκά­θα­ρη θέση αν η δια­σφά­λι­ση της ασφά­λειας στην θάλασ­σα είναι πράγ­μα­τι προ­τε­ραιό­τη­τα ή κάτι που διαρ­κώς λέγε­ται από συνή­θεια και υπο­χρέ­ω­ση, καθώς και αν είναι δια­τε­θει­μέ­νη να εφαρ­μό­σει το νόμο. Κάθε άλλη προ­σέγ­γι­ση πολύ απλά δια­τη­ρεί την ανα­σφά­λεια και το άνο­μο συμ­φέ­ρον και επι­βε­βαιώ­νει το λαϊ­κό από­φθεγ­μα «Φωνά­ζει ο Κλέ­φτης για να φοβη­θεί ο Νοικοκύρης»».